Op dit moment ervaar ik wat stress in mijn leven. Ik durf dat bijna niet te zeggen, maar naast mindfulness trainer ben ik ook gewoon mens, hahaha.
In december ben ik met een bijbaan begonnen, mede omdat ik weinig werk had. En prompt stroomden de grafische opdrachten weer binnen. Dus ineens een volle agenda. Daarbij was ik ook bezig om deelnemers te vinden voor de 8-weekse training in maart, wat moeizaam liep (en loopt).
Kortom: veel te doen en even zoveel gedachten.
Mijn automatische patronen namen het geregeld van me over. “Hoe ga ik dit plannen?” “Had ik dit wel moeten doen?” “Straks red ik het niet.” Ik was me ervan bewust, dat is het ‘gevaar’ als je mindfulness beoefent, maar het lukte me niet altijd om het ook werkelijk om te buigen. Ik voelde de onrust in mijn lichaam. En ergens daaronder zat een oud en bekend verlangen: grip en controle houden. Toen las ik deze quote:
“Als jouw rust ervan afhangt dat alles goed gaat, dan is dat geen rust, maar controle.”
Oef, die kwam binnen… Ik besefte me dat ik vooral druk was met het proberen te beheersen van mijn agenda. Alsof ik rust kon afdwingen door alles strak te organiseren. Maar echte rust laat zich niet organiseren. Echte rust ontstaat niet wanneer alles onder controle is, maar wanneer ik stop met controleren. Dus stelde ik mezelf een andere vraag: wát geeft mij eigenlijk rust?
Stilte
Natuur
Alleen zijn
Vertragen
Meditatie
Via Stadsklooster Haarlem werd een bosbeleving georganiseerd bij Leijduin. Lekker dichtbij én in de natuur. Het ticket was snel gekocht, nog vóór mijn hoofd zich ermee kon bemoeien. Tijdens de bosbeleving werden we begeleid in wandelen, vertragen, zintuigen gebruiken en werkelijk contact maken met de natuur, vooral de bomen. We stonden stil bij hoe bomen via hun wortels ondergronds met elkaar verbonden zijn; een netwerk van uitwisseling en ondersteuning. En toen zei de begeleidster iets wat me diep raakte: ‘Als wij door het bos lopen, worden wij als het ware gedragen door de wortels van de bomen onder onze voeten.’ Visueel zag ik het helemaal voor me én ik voelde het gelijk: de ontspanning van mijn lichaam.
…en ik word gedragen
Wat er ook gebeurt in mijn leven. Welke uitdagingen zich ook aandienen. Ik word gedragen. Niet omdat ik alles goed doe. Niet omdat ik alles onder controle heb. Maar simpelweg omdat ik onderdeel ben van een groter geheel. Daar hoef ik niets voor te doen. Het is er al. Het enige dat ik hoef te doen, is het me herinneren en er contact mee maken.
En laat mindfulness, voortkomend uit het Pali-woord sati, nu precies dat betekenen: het herinneren van wat er in het nu gebeurt en daarbij aanwezig zijn. Misschien gaat mindfulness uiteindelijk niet over rust creëren, maar gaat het over herinneren dat rust er al is. Zoals de wortels onder het bospad. En telkens wanneer ik het even kwijt ben, want ja, dat gebeurt, mag ik terugkeren. Naar mijn lichaam en mijn voeten op de grond, in de wetenschap dat ik gedragen word. Geen controle, maar verbondenheid. Misschien is dát wel echte rust.
Wil je gaan ervaren wat mindfulness voor jou kan doen? Voor aankomende training zijn (dus) nog plekjes vrij😉