Na de zomervakantie krijgen we vaak de neiging om gelijk weer ‘vol aan de slag’ te gaan. En hoewel daar op zich niks mis mee is, zou het ook mooi zijn om te (blijven) vertragen.

Als je naar de natuur kijkt zie je dat namelijk ook gebeuren: na de volle aanwezigheid van de zomer, de uitbundigheid van kleuren, bloemen en bladeren is het nu tijd voor oogsten. Laten zien wat er allemaal is ontstaan en zo langzaamaan weer wat meer terugkeren naar de kern.

Misschien herken je het wel dat als je op vakantie bent en er minder hoeft dat je dat graag zou willen vasthouden als je weer thuis bent. Maar net zoals met goede voornemens op 1 januari, is dat behoorlijk lastig. De agenda loopt alweer vol met afspraken, zowel op werkgebied als privé. En met (kleine) kinderen erbij loopt ie waarschijnlijk dubbel zo snel vol. 

Hoe kan je dan tóch een beetje dat gevoel van rust, van niet-doen behouden?

Vertraag

Pauzeer

Sta eens wat vaker stil

Bijna iedere dag leert mijn hond mij hoe ik dat kan doen 😉 Als we ons eerste rondje lopen gaat ze steevast even zitten op het gras en kijkt om zich heen. En ik doe met haar mee, de eerste keren wat onwennig en met gedachten als ‘wat zullen de mensen wel denken die langs komen rijden’, maar omdat ik ook iedere keer weer besef hoe heerlijk het is, doe ik graag met haar mee. Even pauzeren, stil staan, voelen hoe mijn lichaam voelt op dat moment, observeren van mijn gedachten en emoties, luisteren naar de geluiden om me heen en het voelen van de zon op mijn gezicht, de wind in mijn haren.

Én zien wat er te zien is, niet alleen in mijn binnenwereld, maar ook om mij heen. Zo zag ik vanochtend een Europese hopbeuk (kwam ik thuis zoekend op het internet achter). Het bijzondere vond ik dat het nu zowel katjes heeft als vruchten. Vele wandelingen al voorbij gelopen en nu gezien.

Zo gaat dat met stil staan, dingen worden zichtbaar die door de dagelijkse gang van zaken niet zo snel worden gezien. En dat moment van stil staan hoeft heus geen uren te duren!

Want na misschien 3 minuten hield mijn hond het voor gezien, sprong op en we vervolgden onze weg naar huis. Tijd voor brokjes en koffie.